Rustdag

Dat hebben we wel nodig in deze zware tijden. Hier..aan zee…29 C, zonnetje en 24 C watertemperatuur met een lekker briesje…Het leven is een tranendal…zeker nu. We hebben zware dagen acht de rug dus vandaag rustdag.

Uitgeslapen tot 9.00. Greetje heeft de hond al uitgelaten en gewassen, ontbijt klaargemaakt etc…zoals het hoort op vakantie. Ik hoef alleen nog maar aan te schuiven, thee te drinken en te eten.

Dan hebben we niets op het programma staan …gewoon niets, nada noppes. Nou ja niets.

Vanmiddag gaan we BBQ-een en ik wil nog even de zee in springen.

Een slepende beschrijving van wat er allemaal moet gebeuren voordat wij aan tafel kunnen gaan:

Het is 16.00, opstaan, handdoek pakken, crocs aan en afscheid nemen - 4 minuten door rul zand lopen tot aan zee met een brandende zon op mijn schedel - door de mensenmassa heenwurmen en handdoek neerleggen - even een korte overdenking “zal ik”? - dan overtuigend naar de zee lopen en zonder angst voor kou de zee trotseren (goed heh?) - langzaam de zee inlopen en denken “wow toch wel een sterke stroming en hoge golven” om vervolgens onder te gaan - proestend boven komen, omdraaien en dieper de zee in lopen…overgaand in zwemmen - lekker zwemmen; mezelf wat uitputten en afkoelen - na een kleine 30 min weer uit de zee komen, na af en toe omgeslagen te zijn door een golf - strompelend het strand opkomen en mijn handdoek, die ongebruikt achter was gelaten, stoer oppakken - de terugweg aanvaarden en de hele 4 minuten teruglopen (er is geen busdienst hier zoals in scheveningen) naar ons tijdelijke woonadres..tent C78 - aangekomen bij de tent het flesje AXE ontvangen van mijn hulpvaardige vrouw en met hordes vrouwen achter mij aan naar de dichtstbijzijnde douche gesneld om het zout van mijn zongebruinde (nou ja over een week) bast te spoelen - teruglopen naar ons woonadres - boodschappentas met klaargelegd betaalmiddel pakken en mijzelf in de auto gehesen voor boodschappen in het kampeerwinkeltje (veel te duur natuurlijk maar wel dichtbij..ongeveer 7 min lopen) - het lijstje met boodschappen afwerken; schrikken van de prijs, betalen en de boodschappen in de kofferbak pleuren - 3 min terugrijden – boodschappen weer  uitpakken en klaarzetten voor de BBQ - muziekje aanzetten voor de romantische sfeer- COBB schoonmaken (doet Greetje voor me, lief heh?)- groente snijden, vlees snijden, kruiden en op een stalen draad rijgen en COBB aansteken-20 min wachten tot COBB klaar is - vleesrijgdraden op de COBB leggen en drinken inschenken………..oeffff eindelijk zitten, wat een middag. Wat een drukte. Nu alleen nog wachten op het eten..nog een half uur. Wel lekker overigens. “Dinner is served”, het is 20.00. in de tussentijd heeft Greetje lekker in de hangmat “gehangen”…da’s pas leven.

Leven als God in Frankrijk is hard werken.

PS: oeps toetje vergeten…vanilleyoghurt. Zoals gezegd het is zwaar hier. !!!

Even terugkomend op de prijsvraag:

Jaaaaah we hebben reacties….Rob heeft van Karin gewonnen met een verschil van 4 hele minuten. Het zijn idd de romeinen met hun modderbaden…De oude romeinen begonnen hier in vroeger tijden de thermische bronnen…nu is Dax het bekendste thermische oord van Frankrijk.

Rob je hebt een produit de terroir gewonnen…enne Karin…ook zoiets maar dan troostprijs. Iets Baskisch, wij denken aan piment uit Espellette of misschien wel een blikje Baskische vette pate.

Binnenkort komt er weer een vraagje aan…

Groetjes arno, greetje en odieke

St Jean de Luz

Gisteren besloten om naar St Jean de Luz te gaan, ongeveer 20 km van de Spaanse grens. Baskenland. Het stadje stond in vroeger tijden bekend als maritieme stad en nog vroeger als piratenbolwerk (vergelijkbaar met St. Malo). De sfeer is ontegenzeggelijk Spaans Baskisch, net als Bayonne. Vrijwel alle huizen zijn wit geschilderd met rode houten aftimmering. Hoe dieper je in Baskenland komt, hoe meer je dit tegenkomt. Espellette straalde vorig jaar dezelfde sfeer uit. Onafhankelijk, trots, eigen…karaktervol. Alles eigenlijk van de Baskische “produits de terroir” tot aan het Baskische textiel (streepjespatronen in alle kleuren).

Een mooi stadje met prachtige huizen en een nog mooiere baai. De huizen hebben een loopplank vanuit de voordeur direct naar de kade. Ik vraag me alleen nog af of deze huizen nog echt bewoond worden of dat het stuk voor stuk vakantieappartementen zijn geworden.

Ook hier gaan de winkels om 12.00 dicht, althans de meeste, maar niet zonder dat wij eerst een gateaux Basque hebben gescoord en echte oude baskische schapenkaas (brebis). DAT hebben jullie lekker nie in Pays Bas !!! Lekker oppeuzelen.

Voor vandaag bestaat de lunch uit middageten met uitzicht op de zee, een salade met geitenkaas voor Greetje en een moules Basque (tomaten, bacon en moules) voor Arno. Odie niks.

Het pakje worstjes is voor vanavond, met als voorafje een kaasplankje. Oepssss bijna het dessert vergeten: fondant au chocolat.

Tot morgen allemaal….. 

Huchet .... reserve naturel

Het is rustdag vandaag. 1 dag iets doen, 1 dag rust. Omdat de hond niet mee mag vertrek ik na de koffie alleen voor een wandeling in het nabijgelegen reserve naturel d’Huchet. Een natuurreservaat direct langs de zee wat zich landinwaarts strekt in de richting van het meer van Leon. In feite stroomt de rivier de Huchet vanuit het binnenland de zee in. Voordat dat echter gebeurt buigt de rivier af direct voor de duinen en blijft ca. 5 km langs de duinen lopen totdat ze een U-bocht de zee in maakt. Dit zorgt voor een heel apart milieu van moeras (marais), pijnbomen en mangrove-achtige bebossing. Het is er erg vochtig maar hoe dichter je bij de duinen komt ontstaat een woestijnachtig landschap. Al met al een wandeling van ongeveer 12 km die echt wel de moeite waard is. Aan het einde draait de rivier naar rechts de zee in met een prachtig uitzicht op de monding. Genoeg voor vandaag, verder lekker lamballen…

Greetje is later in de middag een uurtje aan zee geweest…zonnen !!! Ook leuk …smile

Eten…COBB-food

Dit ding kan ook gebruikt worden voor het roken van vlees…zo gezegd zo gedaan. Kippie kippie en filet de lomo met geBBQ-de groente. De wijn smaakt prima en gaat er goed doorheen. Zeker voor ons doen. Maar ja…wij zijn in Frankrijk en het is warm.

Foutje:

Naar bleek konden jullie de reacties niet lezen !!! Foutje…instellingen bleken niet helemaal correct te zijn. Nu moet alles goed staan en kan iedereen de reacties lezen en ook daarop reageren enz. enz. enz..

PS: Er is teleurstelling…teleurstelling bij ons omdat nog niemand gereageerd heeft op onze belangrijke (nou ja belangrijk) vraag…”waar is Dax bekend om?” Jammer jammer jammer…..

De eerste reactant die het goed heeft krijgt van ons ………une cadeau francaise: un produit de terroir….d’accord?  bonne chance

Dax

Vandaag op pad naar Dax. Even de omgeving verkennen. Dax is bij iedereen natuurlijk heel erg bekend…zo bekend zelfs da’k dat nie meer hoef te verkondigen …toch? De blog is interactief bedoeld dus? Ennnn waar is Dax zo bekend om? Wie schrijft ons als eerste en krijgt een memorabel cadeau?

Wie? Wie? Doe je best en schrijft ons ….

Wat kunnen we in Dax doen?

Dax  ligt ongeveer een 30 min rijden bij ons vandaan en bestaat al sinds de oude romeinen, zichtbaar aan de restanten in het kleine centrum. Het stadje ligt aan de Adour die bij Bayonne uitmondt in de Atlantische Oceaan (klinkt groter dan het is eigenlijk). Een leuk maar klein centrum waar je in 2 kleine uurtjes alles al wel gezien hebt. Zeker als om 12.00 de winkels volgens zuid Frans model al weer dicht gaan. Gelukkig hebben we heerlijke cappuchino op, met noten, karamel en chantilly…en heeft Odie een drolletje achter gelaten in het Parc Central. Even ronddraaien en daar is ie dan…

Dan weer op weg richting auto en binnendoor terug naar St Girons. Net buiten Dax kunnen we onze Franse cultuurbehoefte weer even vrij spel geven.. een bezoek aan een enorme supermarché van Le Clerc. Ook dat is een bekende verschijning in Frankrijk.

Wij rijden door uitgestrekte bossen, met hier en daar een typisch Baskisch huis/boerderij…een soort vakwerkhuis van 1 verdieping midden in de landerijen. Mooi, anders….

Vanmiddag luieren in de hangmat en lezen in de stoel. Even wat kleine boodschappen gedaan en pasta gekookt. Net afgewassen en koffie gedronken. Nu schrijven. Het wordt bijna een routine….

Odie ligt in haar mandje, maar zoekt ook regelmatig de bench in de tent op. Er komen hier everzwijnen op het terrein voor dus misschien krijgen we nog heibel van aanslaande teckelbeesten.

Obelix heb ik nog niet gezien, wel een romein in het centrum van Dax met een lebberende hond. Odie houdt bij zijn voeten de wacht.

Arno, greetje en odie.

PS: morgen, vandaag dus een wandeling in Huchet..une grande reserve naturel. En Greetje gaat uit zonnen..

Camping Arna

Hallo lezers, volgers en toevallige passanten….

Gisteren hebben we de laatste 300 km afgelegd van Perigueux naar Vielle-St-Girons. Eerst langs St. Emilion en Bordeaux, dan binnendoor naar Mimizan. Het is 14 juli vandaag, Nationale Feestdag en Mimizan is uitgestorven. Wij dachten hier even neer te strijken voor koffie, maar helaas. Dan toch maar doorrijden. Via mooie binnenwegen door de Gascogne, het landschap van de steltenlopers.

Nog 50 km, een klein uurtje rijden en we komen aan in St Girons. Het is even zoeken, zelfs de routeslaaf weet het even niet, rijden we in de goede richting. Zoals gebruikelijk, weer die laatste 5 km over een bochtige oude en smalle weg in de richting van de camping. Deze camping ligt ver weg, verscholen in het dennenbos direct langs de duinen van het strand…Inmiddels is het 27 C en zonnig. Precies de juiste temperatuur.

Nu de tent nog. Het is 13.00.

De receptie heeft alles in no time gereed en wij worden naar de achterste rij begeleid direct tegen de duinen aan…zoals besproken. Het is 3 min lopen naar zee………heerlijk. En wat een mooi en ongerept strand en aangename zee.

Eerst de auto leegstorten. Het lijkt idd wel op het leegstorten van een overvolle boodschappenmand. Iedere keer verbaas ik me weer over de zeldzame hoeveelheid rommel die wij steeds weer bij elkaar weten te verzamelen als we op vakantie gaan. Wij vragen ons af, zit dit in onze genen? Hollanders met pindakaas, kookgerei (COBB en CADAC), vacuüm verpakte kaas en en en…Helaas is er niets meer aan te doen, we hebben het meegenomen….Ik kom met tenminste 1 kast teveel aanzetten, Greetje met winterbroeken en dikke kleding. “dingen die we de laatste 2 jaar echt nodig hebben gehad” proberen we als verzachtende omstandigheid aan te wenden. “we hebben het meegenomen, nu ligt het ongebruikt de auto uit te zweten”.

De tent is het volgende item. Hij ruikt muf…2 jaar lang opgesloten gezeten in een canvas omhulsel zonder de mogelijkheid gekregen te hebben om een beetje lucht te krijgen. Geen wonder..de muffe lucht verdwijnt snel als de zon vat op de tent krijgt. Net als vroeger is de tent vrij snel opgezet…in de  richting van de zee en ondergaande zon.

En dan, dan is er alle meuk die we de “inrichting” noemen. Van koffiezetapparaat tot handdoeken, van tentzeil tot opener, van gaslamp tot thermosfles…alles heeft zijn plek. Dit is de hogere kunst van het inrichten en duurt gemiddeld 3 uur. Want…de eerste keer dat ik weer op de klok kijk is het 16.00.

Ongelooflijk, wat nemen we toch altijd veel mee…smile.

Koffie zetten, koffie drinken en uitblazen…alle drie doen we een middagdutje van bijna 2 uur. Blijkbaar moe gestreden van ons korte nomadenbestaan. Het eten bestaat uit toast met bratwurst.

Het is tijd, tijd voor slapengaan. Tot morgen

Morgen is een morgen van een beetje uitslapen….

8.30 op en lekker langzaam zijn…Greetje heeft wat slecht geslapen door een piepend bed. Het bed zelf is prima. Morgen is er weer een nieuwe ronde. Ikzelf heb prima geslapen.

De zon komt langzaam op en wint aan kracht. Wij blijven vandaag op de camping…lekker uitrusten en niets doen.

Ontbijten met een ei-ke, thee uit de thermosfles en beschuit. Koffie om 11.00 en de hele dag lamballen. Vandaag gaan we de COBB gebruiken voor brood bakken en pizza bakken.

Het kost even tijd…deeg maken en laten rijzen, de COBB aansteken en heet laten worden..maar dan, dan is het feest. Het brood gaat geweldig en smaakt erg goed. De pizza is heerlijk, vers en smaak werkelijk naar meer. Inmiddels hebben we de broodjes voor morgenvroeg ook al opgewarmd.

Wijntje erbij en alles is pico bello.

Tot morgen

Perigueux

Wij zijn in Perigueux.....
Toch nog redelijk snel. Vanmorgen zijn we in alle vroegte vertrokken richting de Dordogne. Bedoeling is om zeker voorbij Limoges te komen. Al vroeg zijn we boven Parijs met de verwachting dat het een lastige klus wordt om door Parijs heen te komen. Maar het loopt lekker, al snel zitten we aan de zuidkant van Parijs. Totdat de navigatie een routewijziging doormeld...we zien direct dat Palaiseau helemaal vol zit. Geen doorkomen aan. De route die we nu rijden is zuidelijk en binnendoor. Via via geraken we op de A10 richting Orleans. Het gaat weer snel. Om 9.30 zitten we al behoorlijk voorbij Orleans maar dan stokt het echt...er komt meer als 3 uur bij!!! een enorme opstopping voor Vierzon, 30 km file...en ook nog 8 km direct voor ons. Daar gaat onze snelheid...Verwachte aankomst 16.45.
We kunnen ook de komende 30 km niet de snelweg af !! Balen. Toch, zo hier en daar kunnen we weer doorrijden en blijkbaar lost de file zich langzaam op...Uiteindelijk zal de aankomsttijd 14.45 worden...Al met al ongeveer 1 uur vertraging.

Tot aan Parijs blijft het grijs en bewolkt, 14 C....Beneden Parijs lossen de wolken zich langzaam op en komt de zon erdoor...eerst een bescheiden zonnetje met 18 C, maar hoe zuidelijker hoe warmer. In de buurt van Limoges schijnt de zon volop en is het inmiddels 24C. Ja het wordt zelfs 33 C in Perigueux. Wow, dat is jaren geleden. Corsica?

Ingeboekt in het IBIS Centre, direct aan de kade en achter de kathedraal van Perigueux. Badge ophalen, auto parkeren en neerstorten op bed. Het is wel ff genoeg geweest voor vandaag, we zijn alledrie doodop. Een middagdutje van 2 uur en dan even de stad in. Een groot en mooi centrum met als centraal punt de enorme kathedraal. Inmiddels hongerig geworden. Wij strijken ergens neer waar cocktails verkocjht worden, ma cherie champagnecocktail voor Greetje, de l'eau voor Odie et de la bierre pour Arno...nous sommes en France. Sante

PS: Odie was een schatje in de auto....

PSPS: hond aan de lijn . Mooi






            Kathedraal van Perigueux bij avond

Nog effe...morgenvroeg 4.00 uur

VAKANTIE...!!!
Daar is ie dan. Na een jaar van afzien, werken, kou lijden, feestjes houden...en weer opruimen, koken en weer afwassen...
Vandaag eindelijk alles ingepakt, de hutkoffer reisklaar gemaakt, topkoffer erop met onze eerste behoeftes, de tuin vakantie-veilig achtergelaten voor de nieuwe bewoners...yep de ouders van Greetje zijn nu bij ons in huis. 4 weken lang genieten. Dus allemaal..., breng ze eens een bezoekje ...smile. Ze houden van cocktails en senseo koffie.

Wij zijn er even niet...bijna 4 weken als alles lekker gaat. Nog even de douche van binnen bekijken, het laatste zeepje gebruiken en dan...bedje toe...heeeeeel vroeg opstaan, 3.30 uur en kompas richting het zuiden. Misschien raken we wel 4 weken geen zeepje meer aan. Dat zou leuk zijn...alleen de zee om lekker even af te scrubben.
Odietje gaat als een prinsesje mee. Achterin in haar mandje...alles overzien

we houden jullie op de hoogte. Nog even een knipoog van Odie en daaarrrrr gaan we dan.

Eerste stop:
Limoges en Perigueux - Dordogne - Frankrijk.

Groetjes en tot over 4 weken...