Hallo
lezers, volgers en toevallige passanten….
Gisteren
hebben we de laatste 300 km afgelegd van Perigueux naar Vielle-St-Girons. Eerst
langs St. Emilion en Bordeaux, dan binnendoor naar Mimizan. Het is 14 juli
vandaag, Nationale Feestdag en Mimizan is uitgestorven. Wij dachten hier even
neer te strijken voor koffie, maar helaas. Dan toch maar doorrijden. Via mooie
binnenwegen door de Gascogne, het landschap van de steltenlopers.
Nog 50
km, een klein uurtje rijden en we komen aan in St Girons. Het is even zoeken,
zelfs de routeslaaf weet het even niet, rijden we in de goede richting. Zoals
gebruikelijk, weer die laatste 5 km over een bochtige oude en smalle weg in de richting
van de camping. Deze camping ligt ver weg, verscholen in het dennenbos direct langs
de duinen van het strand…Inmiddels is het 27 C en zonnig. Precies de juiste
temperatuur.
Nu de
tent nog. Het is 13.00.
De
receptie heeft alles in no time gereed en wij worden naar de achterste rij
begeleid direct tegen de duinen aan…zoals besproken. Het is 3 min lopen naar
zee………heerlijk. En wat een mooi en ongerept strand en aangename zee.
Eerst
de auto leegstorten. Het lijkt idd wel op het leegstorten van een overvolle boodschappenmand.
Iedere keer verbaas ik me weer over de zeldzame hoeveelheid rommel die wij
steeds weer bij elkaar weten te verzamelen als we op vakantie gaan. Wij vragen
ons af, zit dit in onze genen? Hollanders met pindakaas, kookgerei (COBB en
CADAC), vacuüm verpakte kaas en en en…Helaas is er niets meer aan te doen, we
hebben het meegenomen….Ik kom met tenminste 1 kast teveel aanzetten, Greetje
met winterbroeken en dikke kleding. “dingen die we de laatste 2 jaar echt nodig
hebben gehad” proberen we als verzachtende omstandigheid aan te wenden. “we
hebben het meegenomen, nu ligt het ongebruikt de auto uit te zweten”.
De tent
is het volgende item. Hij ruikt muf…2 jaar lang opgesloten gezeten in een
canvas omhulsel zonder de mogelijkheid gekregen te hebben om een beetje lucht
te krijgen. Geen wonder..de muffe lucht verdwijnt snel als de zon vat op de
tent krijgt. Net als vroeger is de tent vrij snel opgezet…in de richting van de zee en ondergaande zon.
Ongelooflijk,
wat nemen we toch altijd veel mee…smile.
Koffie
zetten, koffie drinken en uitblazen…alle drie doen we een middagdutje van bijna
2 uur. Blijkbaar moe gestreden van ons korte nomadenbestaan. Het eten bestaat
uit toast met bratwurst.
Het is
tijd, tijd voor slapengaan. Tot morgen
Morgen is
een morgen van een beetje uitslapen….
8.30 op
en lekker langzaam zijn…Greetje heeft wat slecht geslapen door een piepend bed.
Het bed zelf is prima. Morgen is er weer een nieuwe ronde. Ikzelf heb prima
geslapen.
De zon
komt langzaam op en wint aan kracht. Wij blijven vandaag op de camping…lekker
uitrusten en niets doen.
Ontbijten
met een ei-ke, thee uit de thermosfles en beschuit. Koffie om 11.00 en de hele
dag lamballen. Vandaag gaan we de COBB gebruiken voor brood bakken en pizza
bakken.
Het
kost even tijd…deeg maken en laten rijzen, de COBB aansteken en heet laten
worden..maar dan, dan is het feest. Het brood gaat geweldig en smaakt erg goed.
De pizza is heerlijk, vers en smaak werkelijk naar meer. Inmiddels hebben we de
broodjes voor morgenvroeg ook al opgewarmd.
Wijntje
erbij en alles is pico bello.
Tot morgen
Maar nu blijft er mij wel een vraag door het hoofd gaan....was het jullie bed dat piepte...of dat van de buren?
BeantwoordenVerwijderenRob
Leuk weer greetje en arno heb weer alles gelezen karin
BeantwoordenVerwijderen