Torla

Vandaag staat het zonnetje hoog, geen bewolking te zien. Het is een perfecte dag voor een bezoek aan Torla en het Nationale Park Ordesa y Monte Perdido (de verloren berg). Een bezoek en de wandelingen in dit park staat al lang heel hoog op het verlanglijstje van Arno omdat juist dit park zo ontzettend mooi moet zijn. Bovendien ligt het park erg afgelegen waardoor het hier echt genieten is van de omringende natuur. Er lopen slechts 2 smalle wegen in richting Torla. 1 vanaf Ainsa en 1 vanaf Biescas, beiden in Spanje.

Uitslapen, lekker rustig ontbijten en om 10 uur naar Torla gereden. Een afstand van ca. 25 km waar we uiteindelijk 45 minuten over doen…een niet aflatende smalle kronkelende weg met halverwege een tunnel van 500 m waar geen 2 auto’s samen doorheen kunnen…om en om dus.

Voordat we Torla inrijden is er een grote P-plaats voor auto’s en bussen. Redelijk wat auto’s, maar niet overvol. Wie namelijk in de zomer naar Ordesa wil zal de laatste 10 km de bus moeten pakken…alles om het park te ontlasten. Auto parkeren, wandelschoenen aan, Odie opstellen in voorwaartse richting (we zouden Odie eigenlijk een eigen waterdraagzakje om moeten doen…zo’n Camelbag voor tekkeltjes) en GAAN met die banaan !!!!

Eerst ff naar de informatie toe voor de do’s en don’t s in het park…Nou de eerste is meteen raak. Odie mag in het park aan de lijn mee. Maarrrrr, en nu komt het…ze mag NIET mee de bus in naar de officiële ingang van het park. Dusss als wij het park in willen dan zullen we eerst 8 km moeten lopen tot de ingang…nie echt fijn. Teleurgesteld L…Er is wel een glimpje hoop want de behulpzame dame achter de balie probeert echt alles om aan te geven welke wandelroutes wel mogelijk zijn, net zo mooi, en net buiten het park liggen. Hier kun je met de auto komen en vandaaruit naar een aantal watervallen wandelen…Ook prachtig, echt.

Maar toch het is niet Ordesa….

Eerst maar eens even het dorpje in en koffie drinken. Het dorpje mag dan klein zijn maar de sfeer en bouw is echt geweldig. Dit is alsof je in een alpinistendorp bent waar onophoudelijk klimmers weggaan en binnenkomen. Allerlei nationaliteiten…Overal restaurantjes, bars, winkeltjes…allemaal verborgen in gangetjes en steegjes. Beschermd tegen wind, regen, kou en sneeuw. Ook in de winter is het dorp een actieve verblijfplaats voor toeristen. Wij zijn er heel erg van gecharmeerd.

In een nis van een bar zitten we aan onze koffie en overleggen wat we kunnen doen. Greetje stelt voor om i.p.v. onze huidige cabin, die we tot vrijdag hebben, iets te vinden in Torla of Broto om het toch mogelijk te maken voor 1 van ons de vallei te bezoeken. Het is hier zo waanzinnig mooi en indrukwekkend. We gaan eens kijken bij de campings. Allemaal beschikken ze over cabins.

We lopen het dorp uit en we zien “tourist appartement a loue”. Beneden zien we een oud vrouwtje. Ik loop naar beneden en vraag in mijn beste Frans (dank dank Esther) of er een appartement voor 2 personen beschikbaar is…Na veel frans overleg belt ze haar neef/zoon (?)…JA, er is een appartement beschikbaar. In Torla zelf. 5 nachten, voor een heel acceptabele prijs. Haar broer brengt ons even om te kijken…”Allemaal in de auto stappen” lijkt hij te prevelen. Hij rijdt ons naar het kleine centrumpje en sjokt voor ons uit naar het appartement. Het blijkt een prachtig klein appartementje te zijn met alles erop en eraan. “doen” roepen we tegelijk. Het ligt op een steenworp afstand van alle restaurants en bars. En we hebben een balkonnetje. “tres bien, nous nous voulons louer cette appartement s.v.p. » zeggen we als we weer bij de oude vrouw zijn. Ze belt haar zoon/neef en hij bevestigt de afspraak. Morgen kunnen we de sleutel halen bij haar broer die 4 hoog woont.

Torla

midden in Torla tegenover ons appartement

pleintje Torla

We zijn heppie heppie…Vlak bij Ordesa…kan niet dichter bij en we kunnen nu om en om met de bus gaan en een wandeling te maken in Ordesa.

Het is inmiddels lunchtijd en we zijn in het naastgelegen Broto. We strijken neer op het terras van eetgelegenheid la tea..Ikke neem pollo (kippie kippie) en Greetje ravioli met pesto, en aerepals met een ietsiepietsie knoflook. Wauwwie wat eten we hier geweldig. Die kip is zo ooooontzettend lekker, nog nooit zo een lekkere kip gehad. Het toetje doet er niet voor onder….lemon mousse en schapenyoghurt met honing. Wow…die schapenyoghurt is de lekkerste yoghurt ooit.. Waar kennen we die kopen? En kunnen ze die verzenden naar les Pay Bas?

We gaan inpakken en morgenvroeg verkassen…..

2 uur later…we hebben ingepakt. Nog even Biescas verblijden met ons bezoek. Nog een paar boodschappen voor vanavond en morgenvroeg.

A bientot…tot morgen. In Torla

Odie op wacht voor het kasteel van Jaca